นิทานพื้นบ้าน  เรื่อง  หมาน้อยอธิษฐาน

 

กาลครั้งหนึ่งหมาน้อยผู้ซื่อสัตย์ตัวหนึ่ง  ตั้งชื่อมันว่าไอ้ด่างละกัน  มันกำลังนอนอยู่ใต้ถุนบ้าน  พอตกดึกทุกคืนมันจะเห็นพระจันทร์สวยสง่ายามราตรี  มันจึงคิดในใจว่าหากมีโอกาสขอพรศักดิ์สิทธิได้สักข้อ อยากจะขอเกิดเป็นดวงจันทร์  แล้วหมาน้อยก็พันหลับไป  ความฝันที่อยากเป็นโน้นเป็นนี้ก็สัมฤทธิ์ผลตามปรารถนาก็เกิดเรื่องขึ้นเมื่อหมาน้อยได้ร่องลอยอยู่บนฟ้าเป็นดวงจันทร์  แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิด  เมื่อค่ำคืนทุกคืนนั้นท้องฟ้าไม่ได้มีแค่ดวงจันทร์  ยังมีดวงดาว  มีเมฆลอยอยู่ด้วย  วันเวลาทำให้หลายครั้งเมฆมักจะลอยมาบังจันทร์ทำให้ไม่สามารถส่องแสงถึงโลกได้  จากความคิดที่หมาน้อยอยากจะเป็นดวงจันทร์จึงได้อธิษฐานต่อว่าตนไม่อยากเป็นดวงจันทร์อีกแล้ว ขอเป็นเมฆน้อยดีกว่าจะได้ลอยไปลอยมาบนท้องฟ้าได้สะดวก  เมื่อพรสัมฤทธิ์ผล  จึงกลายร่างเป็นเมฆ  คอยบดบังแสงพระจันทร์  แสงพระอาทิตย์  ดูยิ่งใหญ่ดีจริง  แต่มาวันหนึ่งมีลมแรงพัดมาทำให้เมฆไม่สามารถควบคลุมการลอยบนฟ้าได้อย่างใจคิด  ลมเป็นเหตุให้เมฆเคลื่อนไปตามกระแสแห่งลม  จึงทำให้เกิดความไม่พอใจในพรที่ขอแล้ว  จึงขอเปลี่ยนพรจากเมฆมาเป็นลมจะได้คอยพัดสิ่งต่าง ๆ ได้ดังใจ  เมื่อเริ่มลำพองในฤทธิ์แห่งตนจึงเที่ยวพัดเอาสิ่งต่าง ๆให้ปลิวไปกับแรงที่ตนพัด  มาถึงจอมปลวกกลางทุ่งนา  ลมจึงพยายามพัดให้ปลิว  แต่พัดเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำลายจอมปลวกให้ปลิวไปได้จึงเกิดความเครียดแค้น  ถ้างั้นขอพรเป็นจอมปลวกน่าจะดีสุดเพราะมันแข็งแรงเหลือเกิน  พอตนเองกลายเป็นจอมปลวกดังใจหมาย มันก็เกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดเมื่อควายหนุ่มวัยคะนองวิ่งเอาเขาไล่ขวิดจอมปลวกจนพังทลาย  เป็นควายมันแน่แท้มีพละกำลังมหาศาล จึงขอพรข้อต่อมาให้ตนกลายเป็นควายหนุ่มผู้คะนอง ด้วยความพยศของควายจึงถูกเจ้าของล่ามเชือกไว้กับเสาบ้าน  มาถึงตอนนี้ควายไม่สามารถไปไหนตามอำเภอใจได้แล้ว  เชือกเส้นเล็กนิดเดียวล่ามควายได้  เชือกช่างร้ายจริงๆ  จึงขอพรให้ตนกลายเป็นเชือกอีกหน  เมื่อตนสัมฤทธิ์พรดูจะมีความสุขกับการล่ามควาย  มันก็เกิดเรื่องขึ้นอีกจนได้ หนูบ้านตัวหนึ่งมันแอบมากัดเชือกเล่นจนเชือกขาดเป็น 2  ท่อน  ช่างน่าแค้นใจเหลือหลาย  วันนั้นพรขอต่อมาจึงกลับกลายเป็นหนูผู้ชอบกัดแทะสิ่งของ วิ่งทำลายสร้างความเดือดร้อนภายในบ้าน  โชคดีที่บ้านหลังนี้มีแมวผู้ปราบหนูใช้ความสามารถตะปบหนูกิน  ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเหตุให้พรที่ขอไม่รู้จบมาถึงร่างแมว เมื่อกลายเป็นแมวสมใจ  เขาเที่ยวเดินอวดความสง่าไปทั่ว  ลงจากบันไดบ้านเจอกับคู่อริ คือ  หมา  จึงวิ่งหนีไม่คิดชีวิต เพราะหมามันน่ากลัวกว่าที่คิด สุดท้ายพรทั้งหมดได้จบลงที่การคืนร่างกลายเป็นหมาดังเดิม  หมาน้อยกลับมาคิดทบทวนว่าเราเป็นเรานี้แหละดีที่สุด 

 

บทสุดท้ายนิทานกลับหวนกลับมาจุดเดิม คือ จะเป็นอะไรก็ไม่เท่ากับเป็นตัวของตัวเอง เมื่อเจ้าหมาน้อยตื่นจากฝัน จึงได้รู้ว่าความสุขที่สุดในชีวิตไม่ใช่ฝันอยากเป็นคนนั้นคนนี้ แต่มีความสุขที่สุดที่ได้เกิดเป็นตัวเองและทำในสิ่งที่ตนเองอยากทำ ใช้ความสามารถที่ตนมีตามวิถีแห่งตน ชีวิตนี้จะไม่ขอเป็นอะไรอีกแล้ว  แล้วเจ้าหมาก็ใช่ชีวิตอย่างมีความสุขตลอดไป

 

 

นิทานนี้เป็นนิทานพื้นบ้านที่แฝงคติธรรม  ฟังพ่อเล่าให้ฟังตอนผู้เรียบเรียงยังเด็ก ๆ เอามาเล่าต่ออีกครั้ง หวังว่าน้อง ๆ จะมีความสุขกับนิทานพื้นบ้านเรื่องนี้  ชื่อเรื่องอาจมีหลายชื่อตามแต่ละถิ่นแต่เนื้อหาส่วนใหญ่ก็เหมือนกันสอนไว้ในเรื่องการรู้สึกภาคภูมิใจในตนเอง ฝากไว้เป็นนิทานก่อนนอนอีกเรื่องนะครับ

 

เรียบเรียงสำนวนใหม่โดย

พยัคฆ์กูรู

 

วันที่โพส

 

15/09/2557